The Invisible Blog

(hard hat area: safety first)

ang isa sa mga sangkatutak na physical qualities na nagustuhan sakin ng misis ko at ng mga kaibigan kong babae ay ang aking mga mata. huli na siguro ang katawan. naging kapansin pansin ito dahil noonpaman ay may ‘pilantik’ na raw ito gaya ng sa babae. maihahalintulad mo rin ito sa pilikmata ng kambing dahil sa nakakapagpaligaya rin ito ng kababaihan (in a different way). wala naman akong nakikitang kaibahan nito sa mga matang nakikita ko maliban na lang kung banlag at duling ang makaharap ko. gaya ng ibang pinoy, kayumanggi rin ang kulay ng mga mata ko.

sa tuwing may makakakita sakin sa unang pagkakataon (noon), lagi na lang pinapansin ang mata ko. epektib rin pala ang turo ng nanay ko kung pano “mag-beautiful eyes”. galeng! kapag ginisang gulay ang niluluto ng ermats ko, talagang hinahanap ko pa ang mga kalabasa para kainin ito. hinahalo ko pa sa kanin na parang “star rice” ang dating. pakiramdam ko kasi lumilinaw at gumaganda ang mata ko pag kumakain ako nun. kelangan alagaan ang asset dahil magagamit ko to sa pamboboso este sa panliligaw pala. sabi nga nila “beauty is in the eye of the beholder” so meaning nasa mata talaga ang sukatan ng kagandahan (sorta kinda parang ganun).

at ayun na nga ang ngyari. kaunting pagpapa-cute lang with matching tons of made-up-stories (patawa epeks), naka-score din ako. naging kami ng misis ko. patago nga lang ang relasyon namin noon dahil baka malaman ng iba kong kabarkada at lalo na ng kapatid nya na classmate ko rin. ah basta magulo yung part na yun ng college life ko. (mahilig nga kasi sa patago!) di kalaunan gaya ng blog ko, nabuking rin kami. lakas loob naming ibinunyag sa kanila ang aming sikreto dahil sa mahirap naman talaga ang buhay-pugante. makalipas ang ilang buwan, ok na ulit ang lahat. (may karugtong…)