anyways, ang main event talaga na inaantabayanan natin ngyon ay ang New Years Day. ang pagpapalit ng taon. ang papalapit ng itinakdang araw ng paghuhukom. at nataon ding fiesta sa barangay namin yang araw na yan kaya paniguradong maraming games kagaya ng hataw palayok at agawan buko na taon taong may nagrarambulan na taga iskwater. meron ding binatilyo na napatakbo ng hubo kapalit ng isandaang piso. sana this year may babae naman sumabak sa challenge. at bukod sa mga palaro, inaabangan na rin ng mga kids ang mga kinulayang sisiw, itik, dagang kosta, mayang kinulayan at kung ano ano pang kahayupan na mabubunot kay manang tindera. nagkalat na rin siguro yung mga lobo ng angry birds.

magpapaputok ba kayo? masarap sana gawin yan dahil andun ang thrill. pero nakakakaba din at inilalapit natin ang mga sarili natin sa disgrasya. sabi nga ng HR namin, kapag naputukan kami, hindi raw covered ng health card namin yun. kaya eto bigyan ko sana kayo ng kaunting tips na napulot ko para makatulong na rin makaiwas sa kapahamakan at gastusan. sabi nga ng mga naputukan na, nasa huli ang pagsisisi kaya maigi ng wag maging mapusok.

PAALALA: MGA DAPAT SUNDIN PARA HINDI MADISGRASYA NG PAPUTOK:

1. wag kumuha ng naputukan na, baka MAPIKOT KA
2. alisin agad kung malapit ng pumutok,
3. Kung naputukan na, dali daling hugasan baka madala pa sa hugas
4. wag magpaputok sa mataong lugar, nakakahiya
5. Magtanong muna kung “safe” bago magpaputok, kung safe saka iputok

MALIGAYANG PASOK AT MALIGO MUNA BAGO IBAON!!!

iisipin mo pa minsan kung tao ba talaga yun bakit sobrang ganda tapos nangingintab ang balat sa sobrang kinis. lalo na kung hindi ka sanay makakita ng mestisahing itsura. yung napapamura ka pa sa ganda.

o kaya minsan masasabi mo ring babae ba talaga yan? baka kasi bakla mahirap na magkamali. kadiri naman yung mag iimagine ka sa kanya tapos malaman mong may bayag din pala sya. anyways, hindi naman gandang ricky reyes ang pinag uusapan natin dito.

nakakita pala ko ng mga promo girls sa Megamall. may event dun na nagbebenta sila ng HUAWEI na tablet computer at yung isang beses naman yung pldt mydsl. at syempre magaganda yung sasalubong sayo dun. kaya ako naman kahit wala sa plano eh napasilip din at nagkunyaring interesado sa produkto nila. dapat nating suportahan yang mga babaeng yan. nagtatrabaho sila ng maayos para ihango sa kahirapan ang mga pamilya nila. hindi madali ang buong araw ngumiti sa mga tao at tumayo na may suot na high heels. karapatdapat silang pag tuunan ng atensyon at kalinga dahil yun ang kailangan nila. hindi naman siguro nakakabastos kung paminsang mapasulyap ka sa boobs at sa mahahaba, mapuputi at makikinis na legs nila. kasama sa trabaho nila ang mang akit ng customer sa pamamagitan ng mga maiiksing damit. kung hindi natin tinatangkilik ang mga magagandang babaeng yan, baka ibang trabaho ang ibigay sa kanila. baka gawin lang sila kabit na secretarya ng presidente ng kumpanya at ikulong sa opisina for their own pleasure.

baka pagdating ng panahon eh ibigay na lang sa iba ang trabahong yun. sa mga lalaking tambay. sa mga losyang na nanay. sa mga matrona. sa mga berdugong bading at kung sa sinu-sino pang mga mukhang sanggano. hahayaan pa ba nating mangyari ang karimarimarim na eksenang ito sa mga lugar na pasyalan gaya na nga nitong mga shopping malls? alam kong nagkakasundo tayo sa adhikaing ito. ipakita natin sa kanila na hindi tayo nahihiyang makipag usap o makihalubilo sa mga magandang babae na yan.

hindi lang naman sila ang magaganda. meron din naman sigurong maganda sa eskwelahang pinapasukan mo. sa kumpanyang pinagtatrabahuan mo. o kahit yung mga tindera may mga magaganda rin dyan. kailangan natin ng mga kagaya nila sa oras ng kabwisitan. pinagpapasalamat ko na lang din kung minsan na may nakakatabi ako sa upuan sa loob ng jeep at mga shuttle service. nakakarelax lang sa byahe lalo na pag nalanghap mo pa yung amoy ng bagong paligo. parang sabay lang kayo nagshower kanina.

sabihin na nating maganda ang girlfriend/misis mo. wala namang problema kung kaadikan mo sya dahil sayo naman na yun eh. pero wala naman sigurong masama kung humanga ka sa ganda ng iba. eh sa maraming magandang babae sa mundo eh. sa Pilipinas pa nga lang solb na ko. andami ko na nakita at nakilalang magaganda. hindi ko man sila naging girlfriend lahat, ok lang naman. the fact na nabigyan ka ng pagkakataon na masilayan ang ganda nya, blessing na matatawag yun. lalo na nga kung maging kaibigan mo pa.

ang badtrip lang dyan alam mo kung ano? pag yung magandang babaeng nasilayan mo ay may kasamang ewan.

presenting…ang pangarap kong jackpot lucky winners!

boy belat with his lucky charm.

boy tulis in the house..with her milky white girl

kalbossing with her uber hot and sexy mate.

boy tyaga with his cute, refreshing and gullible gf.

the uber famous boy gayuma w/ some girl.

sharpshooter Mark Barroca with his trophy gf

akbay salakay boy with two yummy bikini babes.

Boy bwenas with lots of horny drunk girls

mamatay na ang mga inggit. magmura na kung sino gusto magmura. life isn’t fair.

masasabi pa kaya ng mga nanay nila na “sige tiwala naman ako sa taste mo eh”

oo walang dekorasyon sa opis namin. kami lang yata ang ganun dito sa floor..o baka sa buong building na to. nagkakatamaran na magkabit ng christmas tree dahil ilang days rin naman at babaklasin na rin. gaya nung last year na itinago na lang namin yung puno sa isang bakanteng kwarto hanggang masilip ng boss namin mga bandang march na ata.

pero bukod dyan, hapitan din kami ngyon sa work. nakisabay lang sa christmas rush ang mga trabahong kelangan tapusin bago matapos ang taon. wala ding plano para sa xmas party/dinner ang mga boss. at kung aasa ka ng bonus, baka mapaluha ka ng dugo. it’s hard to be a human. time to be a cat. meooowww!

alam naman nating lahat na mabait ako. kung hindi mo alam yan, ngyon alam mo na. kaya madalas inaabuso. minamaltrato. binabalewala. sinasaktan. ako budoy. langya..api-apihan?

ganito kasi yun. nagpasabi yung kapatid ko na hiramin yung sasakyan (lite ace) papuntang Laguna. ang problema lang, sirain yung alternator kaya sabi ko ipagawa ko muna tutal 1 week pa naman bago gamitin. isang araw lang naman ginagawa yun usually. pagdating ng sabado, dinala ko agad sa kakilala kong talyer ang sasakyan. iniwan ko dun at ipinagkatiwala sa mekaniko na gagawin nya ang trabaho nya. binigyan ko pa ng deadline mga martes na ang pinaka-late kasi gusto ko muna matesting bago isabak sa malayuang byahe.

bumalik ako ng linggo para tingnan kung ano ngyari. inabutan ko yung 2 na nagluluto ng pulutan para sa kanilang inuman session. hindi man lang nagalaw ang sasakyan. walang kahit na sino mang electrician ang available daw. so sige ayos lang pero ang usapan martes ok na. pumayag naman sya. nag abot ako ng 500 para paunang bayad sa pambili ng mga bumbilya kasi may mga pundido na. update  sa text tapos minsan tawag na rin. dumating ang martes, sira pa din. wala pa ring gumalaw dahil hindi makahagilap ng electrician. pero sinigurado nilang sa myerkules ayos na.

dumating ang myerkules. pagdating ko sa shop, wala yung sasakyan. dinala sa electrical shop at nirewind daw ang alternator. basa pa at matagal daw patuyuin kaya balikan ko ng huwebes. nag abot pa ko ng 2000 pesos para daw dun sa pagpapagawa. umalis na naman ako ng walang napala. commute pa ko ng trycycle at jeep.

dumating ang huwebes sabi ko siguraduhin nila na ayos na talaga dahil malaki na nagagastos ko at kakapagod pabalik balik. pagdating ko sa shop. andun yung sasakyan, pinaandar. gumana naman pero may kutob na kong hindi pa talaga naayos maigi kasi hindi pa nagbalik sa normal ang tunog ng makina. mahina din ang ilaw kaya mukhang mahina ang karga ng baterya. anyways, hinanapan ko sila ng resibo para sa nagastos. hindi umabot sa 2000 ang resibo pero ang dami dinahilan na kesyo yung labor ni ganito at yung pamasahe ni ganyan sinama na. hiningian pa ko ng karagdagang 1000 pesos. para wala na masyadong usapan, umalis na agad ako. pagdating ko ng bahay, pinark ko yung sasakyan at sinubukang paandarin ulit. ayun! hindi na ulit nabuhay. diskargado na ang baterya. ibig sabihin, sira pa rin yung alternator.

tinext at tinawagan ko yung tumingin ng sasakyan at pinapunta sila sa bahay para tingnan kung ano ngyari. chinarge nila gamit ang isang reserbang baterya para mapatakbo ulit at ibalik sa shop. sobrang badtrip na ko ng mga panahon na yan sa pagod, hassle at gastos.

byernes, tinext ako ulit ng walanghiya. pinatawag pa ko para lang magkausap kami. siguro kung pagsasamahin lahat ng gastos ko para sa pagtawag sa kanya, inabot na rin yun ng mga 200 pesos. demanding kasi ampota walang pantext. at ang sasabihin lang naman sakin ay hindi matatapos ang pag ayos sa sasakyan dahil may ibang parts na kelangan bilhin. may ibang sira sa alternator. at syempre babayaran ko na naman yun. 500 pesos. sinabihan ko na naman sya na kelangan na talaga maayos yung sasakyan dahil kinukulit na rin ako ng kapatid ko at hassle na talaga yan.

byernes ng gabi wala pa rin ngyari. sira pa din. nawalan na ko ng pag asa na maayos pa yun at ayoko rin naman ipagamit sa kapatid ko dahil baka biglang hindi na lang umandar o magkaaberya sa daan. in-offer ko na lang ipagamit yung kotse tutal eh may mga nagback out na sa mga kasama nila at 5 na lang yung sasakay. kasya na yun. hinayaan ko na lang yung van sa talyer.

dumating ang sabado. hindi man lang naayos ang alternator kahit nabilhan na ng ibang parts. at ang final verdict ng hinayupak na kausap ko, kesyo bumili ng ic (other part ng alternator), at syempre wala ding kasiguruduhan na yun ang sira, bumili na lang ng buo worth 3500 pesos at may kakilala daw sya. sino ba naman ang hindi mag iinit ang ulo dyan. meron pa kong utang na 500 sa kanya ngyon tapos hindi naman nagawa yung sira ng sasakyan. hindi ko rin marefund yung perang nagastos ko pampagawa ng alternator dahil may mga inayos na raw sila dun. putsa! parang pinag aralan lang yung alternator at nung hindi nila masolusyunan eh saka ako pabibilhin ng buo samantalang sinabi ko nung una pa lang na palitan ng buo pag hindi na umubra eh sila naman nagpilit na ayusin pa.nagkasundo na lang kami na i-pull out ko na lang yung sasakyan at wala na ko ibibigay sa kanila. at never na ako babalik ulit sa lugar na yun. ipapagawa ko na lang sa iba, ipaparehistro sa january at ibebenta ko na yan. sapat na yung  5 years na pag aalaga ko sa second hand na sasakyan.

sabado ng gabi nagsidatingan na yung mga kasama ng kapatid ko. tinuruan ko yung magda-drive ng kotse. nagdalawang isip din ako kung pahiramin ko ba kasi mukhang hindi marunong magdrive ng kotse (sanay sa mga malalaki) tapos 1st time magmaneho ng automatic na sasakyan. haaays. kung alam nyo lang kung gaano ako kastress nung buong linggo na yan.

hanggang ngyon hindi ko pa nakukuha yung sasakyan. gumastos na naman ako pangtext at pangtawag sa kanya pero yung huling tawag ko hindi nya sinagot. hindi na rin sya nagreply sa text nung sabihin kong sya na lang magdala ng sasakyan dito sa bahay para sure ako na umaandar na. kakainit talaga ng ulo.

mamaya ko pa lang malaman kung ano na naman ang idadahilan nya or kung patay na ba sya kasi hindi sya nagrereply sa text at hindi rin nya sinasagot ang tawag ko. tanginis pa yung ringback tune nya na “yes it’s sad to belong to someone else when the right ones comes along”. putris talaga. naubos na pasensya ko.

tinanong ako minsan ni misis kung alam ko daw ba yung “tentai”. napakunot na lang ako ng noo at handa ko ng sabihin sa kanya na..”oo yung brand ng patis yun diba?!’ pero napagulong na lang ako sa kama nung sabihin nyang cartoons daw yun na bastos. langya. hentai pala ang ibig sabihin. at syempre alam ko na yan noon pa.

naalala ko tuloy yung mga panahong nila-lock ko ang pinto ng bahay para makapanood ng mga ganyan kasama ang kabarkada kong sabik. sa sobrang pagkanotoryus ng grupo namin eh minsan na akong kinausap ng nanay ko para tanungin kung nagda-drugs daw ba kami dahil sa patagong kilos namin. langya natakot ako nun akala ko buking na ang panonood namin. baka narinig nya yung malakas na halinghing ng bidang babae o may nahuli sya nagtitikol. buti na lang wala. nainsulto lang ako na akala nya adik kami. pag payat adik agad? pwede bang anorexic muna?

tapos nung isang beses naman na ginising ako ng tatay ko para hiramin yung bag na pamasok ko sa school dahil sabado naman at kelangan nya ng medyo maliit na bag. hindi pa man ako sumasang ayon ay nakita ko na isa-isang tinatanggal na ni erpat yung laman ng bag ko. mga libro, notebooks, ballpen, pulbo, vibrator,make up kit, push up bra, gamit na panty at kung ano ano pang pampagana . haaays! ang totoo nyan, nahugot nya mula sa bag yung hiniram kong hentai vcd sa kaibigan ko. parang hindi agad ako nakakilos nun para hablutin ang vcd at magtalukbong ng kumot sa kahihiyan. wala lang ako nagawa kundi tingnan ang reaksyon nya. hindi naman sya nagalit pero hindi rin nya tinago yung vcd kaya nakita pa yun ng ate ko ng mapadaan sya sa table. binalak nya pa panoorin kasi mahilig din yun sa cartoons. natawa na lang sya nung makita at mabasa yung cover sa likuran. mga nakataling babae na hubot hubad habang dinidilaan ng mga monsters. at syempre ang mahiwagang tanong. bakit ako nanonood ng mga ganyan?

ano bang nakukuha nating mga lalake sa panonood ng ganyan. eh cartoons lang naman yan? hindi totoo at malabong magkatotoo.

para sa akin hindi basta basta cartoons lang yan. dahil maganda ang pagkakagawa. it’s an art. magaling ang nag-drawing, may kakaibang istorya, maganda ang mga itsura ng babae, malaki ang mga suso, pink ang nipples, kumikintab at mala-kristal ang katas na umaagos sa mga keps nila, masarap ang lasa, ayos ang pagkakalapat ng boses (cute horny sounds), at lahat ng gusto mo ma-experience andun na.

kakaibang porn movie experience ika nga. hindi naman basta basta anuhan lang yan. lalo na ang mga japanese na mahilig mambitin sa mga manonood. naka 30 minutes na ang nakalipas, subuan pa rin. pasasabikin ka talaga at yun naman ang maganda run.

badtrip lang talaga yung mga pixellated/blurred yung mga private parts kadalasan. cartoons na nga censored pa rin. ewan. nasa batas daw kasi nila yun. pero meron naman ibang nirelease na hindi censored. mahirap talaga intindihin ang utak ng mga hapon. palibhasa kasi maliit ang titi..lols! konek?

next time kung may magtanong sa inyo ng ganito. kesa mag explain pa na hindi naman nila maiintindihan, ayain mo na lang manood sa loob ng kwarto. tapos i-lock nyo yung pinto para walang istorbo. cartoons lang pala ha!

tingnan nyo na lang mukha ni Marquez kung talagang kaunti lang ang suntok na sinalo nya. sa 3 laban nila, ito na ang pinakamaayos na mukha ni Pacquiao after the fight. hindi pa ba obvious kung sino ang panalo? bawi na lang kasi next time.

hindi ko na sana papatulan tong mga balita na to dahil nakakasuya na pero hindi ko napigilan sarili ko magkomento sa mga demands ni Marquez kung magkakaroon man ng 4th fight.

The 38-year-old future hall-of-fame’s conditions are that the third fight must be declared a no contest, Pacquiao must accept that he lost, he must receive a guaranteed purse of $10 million and that the fourth encounter must take place Estadio Azteca in Mexico City.

“Now I am the one who will put forth the conditions. I want to see if it is true that Manny Pacquiao fights for the people. First he has to accept that he lost, the WBO (World Boxing Organization) must not accept the decision they gave him, and give him a no-contest,” said Marquez, who was already considering hanging his gloves after the frustrating loss, in a report posted at the Examiner.com.

tapos sinabi nya pa noon na hindi sya magfile ng protest. ah ewan. masyado na syang obssessed manalo kay Pacquiao. baka pag namatay sya ilagay pa nya sa lapida yung “I beat Pacquiao thrice”.

dumating na ng Las Vegas si Manny Pacquiao at mukhang ready na talaga ang lahat sa nalalapit na boksingan. ako rin syempre may ticket na para manood ng live sa sinehan. naalala ko pa noon, yung pangalawang beses na naglaban si Pacquaio at Marquez para sa WBC Superfeatherweight division. nakikinig lang kami ng komentaryo sa radyo. nakaka-excite rin naman pero nakakainis din dahil para kang bulag na nag iimagine kung ano ang pinaggagawa nila sa ring. nakakainip maghintay. eh di lalo naman sa tv na 2 fights delay. langya. nagsisikantahan na ng national anthem yung mga tao sa US tapos undercard pa lang yung pinapalabas sa tv. papano ka naman gaganahan pa nyan.

kaya simula noon sinabi ko na sa sarili ko na hindi na mauulit yun. at dahil kaunti na lang din ang mga natitirang laban sa boxing career ni Manny ay dapat ko ng paghandaan ang mga ito. kung makapagsalita lang akala mo nasa team pacquiao na ako noh? palagay na rin kaya ako ng meteor tattoo sa kaliwang  braso para official na.

hindi ko na papahabain pa to. gusto ko lang magbigay ng prediksyon sa laban. dahil sa naniniwala akong seryoso si Manny na gusto nyang saktan at patahimikin na itong si Marquez, at dahil may bago syang Ferrrari, hindi na aabot sa 12 rounds ang laban na ito.

Manny Pacquiao by TKO victory sa round 5. hindi na rin ako magtataka kung mapabagsak nya si Marquez sa round 1 pa lang pero ang tanong dyan eh kung ilang beses. for sure naman makakatayo pa sya dahil sa tibay at kapal ng pagmumukha nya. magandang laban ito.

kayo anong round hula nyo matatapos ang laban? katuwaan lang. kung sino ang unang blogger/commenter na makahula ng tama, bibigyan ko ng ferrari na kagaya nung nabili ni Pacquaio. o ayan putsa san ka pa? samahan pa natin ng 1 million pesos in cash, house and lot sa camella homes (area of your choice) at condo unit from any SM residences of your choice tapos makaka-date mo pa si Anne Curtis. maagang pamasko to para sa lahat. kung sakali mang matalo si Pacquiao, isasara ko tong blog ko for a week at magkalimutan na tayo.

yung totoong premyo? diecast model lang ng ferrari 458 Italia. yung mga nasa Pinas lang ah. sige hula na!

dumating ako ng hapon sa opisina nila. isa-isang nagsisakay ang mga hitad. ambabata pa pala nila. isang kaopisina nya lang ang mas matanda sakin at yung mga iba ay mukhang kakagraduate pa lang. maikling pagpapakilala at kamustahan ang naganap.  sa isip ko mukhang hindi naman papalag tong mga ‘to. walang dapat ipag alala. dumiretso na agad kami sa Dampa para dun kumain at mag inom. libre nung isang bata na nakakuha ng referral fee.

tahimik lang ako nagmamatyag sa bawat kilos nila. nakikinig sa mga usapan. kahit hindi naman ako masyado maka-relate, kelangan ready pa rin ako anytime na ako naman ang balingan nila kapag wala na sila ibang mapag usapan. ganyan lang naman yang mga yan eh. matapang lang pag magkakasama pero tameme na rin kapag mag isa. subukan lang nila pasensya ko para malaman nila kung gaano ako kalakas mang asar. bwahahaha! bring it!

biglang tumahimik. wala namang dumaang anghel pero bigla silang natulala. lumingon sila sa misis ko na kakagaling lang ng cr tinanong nya kung ok lang ako. saka kung naiilang daw ba ako sa mga kasama nya and all that shit. umiling lang ako. tapos may biglang bumanat ng “ang dami nga kwento nyan kanina eh”. agad kong nilingon ang boses ng babaeng salaula. the nerve ampota! ni hindi ko na nga maalala ang pangalan nya dahil panget sya at wala naman ako interes sa kanya tapos feeling close na? sige pa. sigehan mo pa.

tawanan ang grupo. ako naman itong pangisi ngisi lang dahil abala ako sa paghihimay ng hipon. bahala kayo dyan basta ako kakain na. tanggapin ko na lang yang mga cheap shots na ganyan tutal eh babae pa rin naman yan. hindi na dapat pinapatulan.

maya-maya pa nung matapos ako kumain, may lumapit naman na lalaking mahaba ang buhok na kulot. nakipagkwentuhan kaya nakinig naman ako. isang miyembro ng banda na tumutugtog ng makabasag tenga na mga kanta. tagakwenta. komedyante at palamura. ayos na bata ito may future. may sense naman sana kausap kaya lang ambilis malasing. tapos naikwento nya pa na dati raw napagtripan nya salpakan ng tissue paper ang inidoro dun sa kalapit na restaurant hanggang sa umapaw ang tubig dala ng sobrang kalasingan nya. tapos nabanggit nga ng misis ko na kinaladkad daw nila dati yun palabas ng venue ng xmas party nila dahil maingay na at nagwawala. sa totoo lang, mukha talaga syang lasing kahit hindi pa nakainom.

may nakausap pa ko isang lalaki. sobrang mild naman nito. nasusulit nya ang isang bote ng san mig light sa buong gabi. kahit abutin pa kayo ng umaga sa pag iinom basta sya sakto na ang isang bote. no more no less. may pagkamahiyain din sya kaya mas madalas na nakikinig lang sya sa mga usapan.

yung pangatlong lalaki na lumapit sakin yung nakasalamin. baguhan lang din sa inuman at nung gabing yun lang sya napainom ng 3 bote. nahiya daw kasi sakin kaya sumabay sya sa pag iinom ko. good boy. kahit namumula na at hindi na diretso maglakad, nakangiti pa rin sya. nasa maayos na pag iisip at sumasali sa usapan. bago lang din pala sya sa kumpanya.

yung mga babae? medyo madami sila. 8 ata kaya hindi ko na iisa-isahin dahil isa lang naman ang maganda dun. si Kath. si Kath na walang malay. maganda sya at maputi. malabo na ang mata kaya nagsusuot ng salamin. hindi naman kami nakapag usap kaya dinescribe ko na lang itsura nya. sya nga pala yung bagong hire kaya nakakuha ng referral fee yung isang nanlibre. good job HR! marunong kayo mamili ng iha-hire.

makalipas ang isang pitcher ng hindi ko matandaang inumin na kulay purple at 2 bucket ng san mig light, nagpasya na ang lahat na umuwi. solb na ang gabi. nakilala ko na yung mga kaopisina nya especially yung mga so-called superfriends nya, nakapag inom at walang nangyaring kapalpakan. mission accomplished.

pagdating sa bahay, nakita ko si misis na napangiti sa nabasang text message sa celfon. gumana bigla ang psychic powers, telekinesis at galing ko sa panghuhula na may kinalaman sakin ang mensahe na yun.

“kamukha mo daw pala talaga si captain america“

naaah! hindi naman ako tisoy

eto talaga ang ibig sabihin nun…

yung itsura nya bago ipasok sa chamber. meaning bago sya maging capt. america.

no more mr. nice guy. see you all soon bitches!

madilim pa nung  umalis kami bago mag alas sais ng umaga bitbit ang pag asang sisikatan kami ng araw. ito na rin yung nagsilbing break-in ng kotse namin. dito na masusubukan ang fuel efficiency nitong si blu.

ayos naman ang byahe. walang traffic. sablay nga lang ako sa mga direksyon kaya kelangan ko ng mga kaibigan na matalas ang memorya at may built in gps sa katawan para hindi kami maligaw. mahirap na. wala namang mga u-turn sa dinaanan namin. isang maling liko lang at baka makarating kami sa kuta ng mga rebelde.

alas nuebe ng marating namin ang lugar. sinalubong kami ng mga magigiliw at magalang na staff ng resort. halos walang ibang tao doon bukod samin kaya mukhang solo namin ang lugar. makakapagrelax ng maayos. makakatulog ng mahimbing. walang panggulo sa pictorial. pero sa isang banda, nadismaya rin ako na wala akong namataang babaeng mapuputi at nakabikini na nagtatampisaw sa dagat. yun pa naman ang isa sa mga dahilan kung bakit gusto ko nagpupunta sa beach.

sulit naman ang bayad sa mga pagkain. sa air-conditioned room at sa ganda ng lugar. enjoy ang mga bata at nangitim kami lahat. ako kasi ang ginawang tagabantay kaya obligado akong magsunog ng balat kasama nila. lumubog sa dagat na ga-tuhod ang taas at gumapang sa pool na pangbata. masaya naman pero kulang talaga. nasaan ang adult entertainment?

nasa kalagitnaan ako ng pag iisip ng mga magagandang tanawin sa Pilipinas na walang kinalaman sa mga istraktura at kalikasan ng biglang nagsidatingan ang isang grupo ng mga kababaihan. biglang napatalon ang puso ko ng makita ko silang papasok ng entrance. 5 yata sila babae. mukhang tomboy included. pwede na rin kesa wala.

mga ilang sandali pa ng pagpapahinga. isa-isa na silang naglabasan sa cottage at naghubad ng mga suot. tamang bikini ang attire ng mga dalaga. pero wala naman pala plano pang maligo. humilera sila lahat sa mga bato, sa tabing dagat, humiga sa buhangin sa ngalan ng picture-picture. ang mga ateh nagpictorial. parang model lang ng so-en ang drama. at obligado naman akong panoorin ang kung ano mang trip nila sa buhay. makalipas ang ilang minutong pagpopo-pose, binalik ulit nila ang mga hinubad nila at nagtago sa lilim ng puno.

bumalik na rin ako ng room namin at nagbanlaw kasama ng mga kids. matutulog na sana ko nung mamataan kong naliligo na ang mga hitad. ayos rin naman ang mga katawan pero bakit parang tantya ko eh mas matanda na sila sakin. lalo na nung napadaan sila sa harap ko at magkatitigan kami nung pinakamay-hitsura sa lahat. wala ng spark. wala ng malisya.

balik ulit ako sa pwesto ko at nagpahinga na. umaasa na sana ay may isang batch pang dumating na mas ok dun sa nauna. hanggang sa kinagabihan, may dumating nga na pahabol. isang mini-school bus na naglalaman ng pitong babae na fresh from virgin islands. hindi lahat maganda pero siguro mga 5 ang pwede na. pero kung hindi ka masyado maselan, pwede naman talaga lahat. this is it na talaga. naexcite ako. hahaha!

ipinagpabukas ko na ang lahat dahil inaantok na ko. narinig ko na lang ang malalandi nilang tawanan habang nagtatampisaw sa dagat. nakatulog ako ng mahimbing at may ngiti sa aking mga labi. this is the life…

maaga ako nagising para salubungin ang dagat. laking gulat ko ng makitang low tide pala at nawala ang tubig sa may pampang. nagsilitawan ang mga seaweeds at mga buhangin. nanguha na lang ako ng mga shell at crab na walang pansipit kung meron man nun.  wala ng pwede paliguan dito sa dagat kaya isang lugar na lang ang naisip kong puntahan. at sigurado  akong dun rin papunta ang lahat. sa swimming pool.

pinlano ko na ang lahat. dadalhin ko sa pool ang mga bata at pipicture-an ko sila ng madami. at ang background view nila syempre ay yung mga babaeng nakabikini. hindi na halata. kumain muna kami ng breakfast para sapat ang winning energy.

mabilisan akong nagpalit ng damit pampaligo. sinuot ko na lang ulit yung basa kong brief dahil nag iisa na lang ang tuyo kong panloob. boxer shorts pa kaya hindi pwede. masyadong halata kung may bumukol man. nung dadalhin ko na ang mga bata sa pool, hindi sila pumayag. mas gusto pa nila maglakad lakad sa dagat. magbungkal ng buhangin. maghanap ng starfish at magtampisaw sa kakarampot na tubig kesa lumubog sa pool. langya! ako na talaga si tagabantay. kuha nyo?

mga dalawang oras ng pangungumbinsi, napapayag ko rin sila magtungo na sa swimming pool. utang na loob naman, mahihiya na ang daing pag tumabi sakin. pwede na nga kami mag ati-atihan. pagdating namin ng pool, nadatnan ko na yung mga babae sa unang batch. dun sila sa bandang malalim na pool nakalubog. missing in action yung mga pretty girls. siguro mga napuyat kagabi o baka nag aalmusal pa. lubog lubog muna ko dito sa kiddie pool.

taimtim akong naghintay ng swerteng darating. ginawa ko na ata lahat para pampatay ng oras. lulubog, lilitaw, magfo-floating, magpa-planking. nangulubot na ang mga balat ng kamay ko at paa at mukhang pagod na rin makipaghabulan ang mga bata. maya-maya pa, tinawag na kami nung staff para sa hinandang pananghalian. hindi ko namalayan ang oras, alas dose na pala at 2pm ang check out namin kaya kinuha ko na ang mga bata at dinala sa shower area.

habang nagbabanlaw, bigla naman ang datingan nung mga babaeng inaantay ko. tuyo pa ang mga katawan nila at mukhang kakatapos lang magpalit or should I say maghubad ng mga damit dahil nakadisplay na ang mga katawan nila ngyon. side boob pa lang busog na ko. parang hindi ko na kelangan mananghalian. bakas sa mukha ko ang panghihinayang lalo na nung magtagpo ang mga mata namin nung babaeng pinakamaputi sa kanila at sabay kaming ngumiti.  no pressure. it’s like we are just two adults having fun. pwedeee!

wala naman akong nagawa kundi bumalik na ng room. magbihis at mananghalian. kaunting picturean pagkatapos ay checkout na. palabas na ako ng resort ng makasalubong ko ang dalawang lalakeng kasama nung mga babae kanina.

“pre asan na yung mga girls?”. tanong nung isang nahuli.

parang gusto ko maiyak nung marinig ko yung sagot nung isa. “ayun andun sila sa kiddie pool naliligo”.

tangenang yan. wala man lang ako nakuhang souvenir.

ganyan din ang reklamo ko sa shuttle na sinasakyan ko. hindi man lang sila maningil bago pasakayin ang pasahero para hindi na kami maabala pa na suklian ang mga sarili namin o di kaya ay isigaw ang mga sukli namin. hindi tuloy ako makaidlip ng diretso dahil inaabangan ko ang part ng singilan. (pag nahuli ka kasi ng bayad eh magagalit ang driver).

eh kung ganito na lang kaya.

sa jeep o fx kapag may sasakay, natural hihinto

magbabayad yung pasahero

aabutin ng driver ang bayad at magsusukli (kung meron man)

paaandarin ang sasakyan.

ganun lang kasimple. dire-diretso ang byahe at ligtas tayo makakarating sa patutunguhan natin. maiiwasan pa yung mga kapalmuks na driver na hindi marunong magsukli ng tama at patay malisya kapag nanghihingi ka ng sukli. maiwasan na rin ang pag 1-2-3 ng mga kups. baka pati holdapan sa loob ng sasakyan mabawasan kundi man tuluyang mawala.

ganyan rin naman kadalasan ang umiiral sa mga carinderia ngyon diba. pay as you order. sa mga restaurant lang naman yung gugulatin ka sa bill eh. sa eroplano, bayad muna bago lipad. sa sinehan, bayad muna bago nood. sa mga pasyalan, bayad muna bago pasok. sa mga massage parlor naman, bayad muna bago masahe. tapos kung gusto mo pa humirit ng extra service, bayad muna bago hubad. wala namang masama dyan. gusto lang natin masiguro na hindi tayo maagrabyado.

maaga pa lang sinasabi ko na sa inyo para alam nyo na. hindi naman ako mahilig sa mga materyal na bagay talaga at kuntento na ako sa mga walang malisyang pagbati na may kasamang matunog na halik at mainit na yakap. “Happy birthday bossing! I love you! mwah mwah! tsup tsup! *hugs”

pero kung talagang mapilit kayo o baka naaasiwaaan lang kayo sakin dahil sa mga pinagsusulat ko rito, malugod ko namang tatanggapin ang alok nyong tulong para mapasakamay ko ang mga sumusunod.

Cars Toon: dragon lightning mcqueen with oil stains
Cars Toon: tokyo mater with oil stains (deluxe)
SDCC 2011 Marvel Legends Thor
Thor 6 inches action figure “movie series” by Hasbro Walmart exclusive limited edition
1/100 Gundam Shin Musha or Banshee Unicorn Gundam (Black)

maraming salamat po. ilayo nyo ako sa ilegal na droga, sa mga pasugalan, sa mapanuksong mga babae, at lalo na sa disgrasya. suportahan nyo na lang ang bisyo ko.

mukhang naparami na naman ako ng kain ng pansit. baka mamaya pag uwi ko, yun na naman ang ihanda. for long life daw kasi eh. chos! may kakilala nga ako pinatay sa pansitan. nasa 30′s lang yun edad nun. mas maigi sana kung pinalabas na lang nilang pampahaba ng titi yan o pampalusog ng boobs baka mas tangkilikin pa ng mga pinoy. “Miss isang order pa nga ng pampagana!”

infairness masarap naman talaga ang pansit. ang all-time favorite kong pansit bihon, canton, lomi at isama na rin natin yung mga instant noodles ng lucky me. sabayan mo pa ng kanin para carbo overload na. pasasaan ba’t pwede ko ng ilaban ang katawan ko sa nagmumurang katawan ni Derek Ramsey. asa pa.

naisip ko lang. next year mag 30 na pala ko. although I feel young and look young, fresh, sweet and mild, sa tingin ko nagagahol na ko sa oras. kelan kaya darating yung araw na may sapat na ako puhunan na pangnegosyo para hindi ko na kelangan manilbihan sa kumpanyang pinagtatrabahuan ko. kailan kaya ako gigising na hindi nagmamadali pumasok dahil hawak ko na ang oras ko at hindi ako kinakamusta ng stress sa umaga. hindi ko talaga alam pero sana wag naman abutin ako ng retirement age bago maranasan yun. putsa wala na ring silbi. hindi ko naman pwede ipagmalaki ang pagkakaroon ng senior citizen id.

sa ngyon, marami na rin akong pinagpapasalamat dahil kahit papano ay maayos naman kami. kakahiya naman kung puro kamalasan na lang ang naaalala natin sa araw araw. baka magtampo naman ang grasya nyan kaya maganda ring magbilang ng mga natatanggap nating biyaya para pampalubag ng loob at pampatanggal ng alalahanin. pasasaan ba’t makakaraos rin tayo. kahit mag isa. joke!

at dumating na nga si “blu“. ang bagong tambay sa lugar namin.

alam ko. napaka original ng name at halatang pinag isipan. ganun talaga eh. ipinangalan sa blue Macau parrot sa pelikulang Rio.

disclaimer: hindi ko nga pala asawa yang nasa pic. dealer sya at hindi sya kasama sa freebies. ginawa ko lang sya model dyan. ahehehe!